●

خوشحالم که موج محکومیت سرکوب زنان در 22 خرداد توی وب راه افتاده و اینبار فقط وبلاگنویسان نیستند که محکوم میکنند بلکه بزرگان هم حاضر شدند که اسمشون را در کنار اسم سایر بزرگان و وبلاگنویسان عادی و گمنام قرار بدن. اما الان جاداره که انتقادها مطرح بشه که بزرگان بدونند که ما چه نظراتی داریم و توقع ما از کسانی که صداشون به جایی میرسه چیه. اینروزها انتقادات فزاینده و واردی نسبت به عملکرد خانم عبادی که ظاهرا ایران را ول کردند و رفتند خارج تا در مراسم ها و ضیافت ها شرکت کنند مطرح میشه. سال گذشته وقتی که اکبر گنجی در زندان در اعتصاب غذا بود با خودم فکر میکردم که اگر خانم عبادی هم در کنار سازمان ملل دست به اعتصاب بزنند و خواستار دخالت این نهاد بین المللی برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران بشن قطعا فشار افکار عمومی جهان سازمان ملل را به دخالت در این امر وادار میکرد. جواب ندادن افرادی مثل کوفی عنان به نامه ها و پتیشن هایی که بلاگرها و دانشجویان براشون میفرستادند برای ما یک پیام داشت که سازمان ملل در اصل ماجرا سازمان دول است و شخص دبیر کل تا وقتیکه مجبور نباشه مستقیما به دولتی هشدار نمیده تا کدورتی پیش نیاد. اونموقع بود که من به این نتیجه رسیدم که اگر حرفی هم قراره زده بشه و نامه ای قراره فرستاده بشه نباید نامه را یکراست فرستاد در خونه آقای کوفی عنان که ایشون بخونن و به روی خودشون هم نیارن بلکه باید نامه خطاب به دبیر کل سازمان ملل برای یک روزنامه پر تیراژ فرستاده بشه تا افکار عمومی جهان ایشون را مجبور به موضعگیری موثر کنند. اما از شیرین عبادی که بگذریم الان اکبر گنجی در غرب مشغول جایزه گرفتن است و ظاهرا ایشون هم مثل خانم عبادی تو نطق هاشون داره یادشون میره که ایرانی هم هست و فقط دارن راجع به مسائل نوبل پسندی مثل شهروند جهان و خشونت بده و صلح خوبه حرف میزنند. سال گذشته در حالیکه گنجی در زندان اعتصاب غذا کرده بود بزرگانی مثل مهندس موسوی خوئینی برای آزادی گنجی در تجمعی که برای آزادی گنجی درجلوی بیمارستان میلاد برگزار شده بود شرکت کردند. ولی امروز ورق برگشته و مهندس موسوی خوئینی به جرم شرکت در مراسمی که برای آزادی زنان برگزار شده بود در زندانند و آقای گنجی در اروپا و آمریکا دارند نشان و مدال و درجه میگیرند. آقای گنجی من شک ندارم که هدف شما از تحمل اون همه مشقت و اعتصاب غذا گرفتن جایزه نبود. کسانی که سال گذشته برای آزادی شما تلاش میکردند مثل مهندس موسوی خوئینی - عابد توانچه و یاشار قاجار و دهها نفر دیگه الان خودشون در حبسند و اینبار نوبت شماست که باتوجه به صدای رسایی که دارید باید بدون تعارف از نهادهای پر قدرت بین المللی تلاش برای آزادی اونها را خواستار بشید. کی گفته که اعتصاب غذا فقط تو کنج زندان اوین لازمه. آقای گنجی میدونید اعتصاب غذای شما در کنار سازمان ملل در اعتراض به بی تفاوتی جامعه جهانی نسبت به سرنوشت مردم ایران و نقض بی هزینه حقوق بشر در ایران چقدر میتونه به مردم کمک کنه. چرا شما که صداتون به جایی میرسه هیچ حرفی از رفراندوم که خواست مردم ایرانست نمیزنید و از کشورهای قدرتمند نمیخواید که برای دست کشیدن اقتدارگرایان از نقض حقوق بشر در ایران براشون بسته حاوی چماق و هویج بفرستند؟ آقای گنجی - خانم عبادی و عزیزان دیگه که بنام مردم ایران و با تلاش و فداکاریهای خودتون به ایندرجات رسیده اید از شما خواهش میکنم که رسالت اصلی خودتون را فراموش نکنید و مثل مهندس موسوی خوئینی پا به پای مردم عادی در اعتراضات شرکت کنید و هزینه سرکوب این اعتراضات را با مجبور کردن مقامات بین المللی به واکنش در برابر سرکوبها برای اقتدارگرایان زیاد کنید و مثل خاتمی و کروبی فقط ژستهای انتخاباتی مردمگرایانه نگیرید که از نظر اونها ما مردم چاره ای جز شرکت در انتخابات و رای دادن و به قدرت رسوندن اونها نداریم. یکی نیست بگه این روزها که مردم را به جرم گفتن برابری زن ومرد لت و پار میکنند شما کجا تشریف دارید؟ یا آقای اعلمی نماینده محترم اصلاح طلب مجلس احتمالا شما هیچ اعتراضی نسبت به سرکوب زنان و دستگیری همکار سابقتون جناب آقای مهندس موسوی خوئینی ندارید؟ در آخر اینم بگم که آقای گنجی اگر قرار بشه نقدی هم صورت بگیره اون نقد نسبت به برخورد و رفتار شماست نه نسبت به مانیفست جمهوری خواهیتون. اگرچه گنجی و افکارش تا حالا تنها چیزهایی بودند که تونستن بدون هیچ نقصی اعتماد من را به خودشون جلب کنند ولی بی تعارف میگم که من از گنجی توقع یک روزنامه نگار ساده بودن را ندارم و انتظار دارم حالا که صداش به جایی میرسه خواسته های من و یاران دبستانی من و تمام کسانی که برای آزادیش تلاش کردند هم در رفتار و کلام گنجی جا داشته باشند

□ نوشته شده در ساعت 5:31 AM توسط دانشجو